بسیاری از مردم هنگام نیاز به خدمات فوریتهای پزشکی با این سؤال مواجه میشوند که:
آیا باید از آمبولانس دولتی استفاده کنیم یا میتوان از آمبولانس خصوصی کمک گرفت؟
تفاوتهایی بین این دو وجود دارد، بهویژه در زمینههای قانونی، ساختاری و نوع خدمات.
در این مقاله بهطور کامل تفاوتهای قانونی بین آمبولانس دولتی و آمبولانس خصوصی را بررسی میکنیم.
🔶 آمبولانس دولتی چیست؟
آمبولانس دولتی مستقیماً زیر نظر اورژانس ۱۱۵ کشور فعالیت میکند و توسط وزارت بهداشت مدیریت و تأمین میشود. این آمبولانسها مخصوص موارد اورژانسی، تصادفات و شرایط حاد پزشکی هستند.
ویژگیها:
تماس رایگان از طریق شماره ۱۱۵
پاسخگویی سریع در موارد فوریتی (تصادف، سکته، بیهوشی)
ماموریتها فقط در چارچوب اورژانس تعریف شده
نمیتوان برای خدمات غیراضطراری یا بینشهری از آنها استفاده کرد
🔶 آمبولانس خصوصی چیست؟
آمبولانس خصوصی توسط شرکتهای مجاز و تحت نظارت وزارت بهداشت اداره میشود. این آمبولانسها خدمات پزشکی غیراضطراری، انتقال بیمار، همراهی پرستار یا پزشک، و خدمات بینشهری یا حتی فرودگاهی را انجام میدهند.
ویژگیها:
قابل رزرو در هر ساعت از شبانهروز
امکان اعزام به منزل، بیمارستان، مطب یا مسیرهای بینشهری
خدمات سفارشی با تجهیزات تخصصی و کادر درمانی
مناسب برای بیماران خاص، سالمندان، زایمان، توریسم درمانی و …
🔶 تفاوتهای قانونی مهم بین آمبولانس دولتی و خصوصی
| موضوع | آمبولانس دولتی | آمبولانس خصوصی |
|---|---|---|
| مالکیت و مدیریت | اورژانس کشور (وزارت بهداشت) | شرکت خصوصی دارای مجوز رسمی |
| نوع خدمات | فقط اورژانسی | اورژانسی، انتقال عادی، بینشهری، توریستی |
| هزینه خدمات | رایگان یا یارانهای | تعرفهدار با هزینه مشخص |
| امکان همراهی بیمار | معمولاً ندارد | اغلب دارد |
| رزرو قبلی | ندارد | دارد |
| تجهیزات سفارشی | محدود | قابل انتخاب با توجه به وضعیت بیمار |
| پوشش جغرافیایی | در محدوده شهری | شهری، بینشهری و بینالمللی |
