تکنیکهای جابجایی و حرکت دادن بیماران بستری
جابجایی و حرکت دادن بیماران بستری یکی از مهمترین وظایف کادر درمانی است که نیاز به دقت و تخصص بالایی دارد. این فرآیند باید با توجه به وضعیت بیمار و نوع بیماری او انجام شود تا از بروز آسیبهای جانبی جلوگیری شود. در ابتدا، استفاده از تجهیزات مناسب همچون بالابرهای بیمار، برانکاردهای قابل تنظیم، و کمربندهای ایمنی از اهمیت بالایی برخوردار است. این تجهیزات نه تنها فرآیند جابجایی را آسانتر میکنند، بلکه باعث کاهش خطر آسیب به بیمار و کادر درمانی میشوند. استفاده صحیح از این ابزارها نیاز به آموزشهای تخصصی دارد که کادر درمانی باید به طور مرتب در آن شرکت کنند.
یکی از تکنیکهای مهم در جابجایی بیماران، استفاده از روشهای انتقال بدون فشار بر روی نقاط حساس بدن است. به عنوان مثال، برای جابجایی بیمار از تخت به ویلچر، بهتر است از تکنیک انتقال چرخشی استفاده شود. در این روش، بیمار به پهلو چرخانده شده و سپس به آرامی به حالت نشسته درآورده میشود. این تکنیک نه تنها فشار کمتری بر ستون فقرات بیمار وارد میکند، بلکه باعث کاهش خطر افتادن و آسیب دیدن بیمار نیز میشود. همچنین، استفاده از بالشتهای حمایتی در نقاط حساس بدن بیمار میتواند به کاهش فشار و درد کمک کند.
از دیگر تکنیکهای مهم، توجه به وضعیت قرارگیری بیمار در حین جابجایی است. برای مثال، هنگام انتقال بیمار به تخت، باید اطمینان حاصل شود که بیمار در وضعیت صحیح قرار گرفته و بدن او به درستی تراز شده است. این کار باعث میشود که فشار بر روی نقاط حساس بدن بیمار کاهش یابد و از بروز زخم بستر جلوگیری شود. همچنین، باید توجه داشت که حرکات جابجایی باید آرام و با دقت انجام شوند تا از بروز شوک و ناراحتی در بیمار جلوگیری شود.
در نهایت، یکی از مهمترین نکات در جابجایی بیماران، همکاری و هماهنگی بین اعضای کادر درمانی است. جابجایی بیمار یک فعالیت تیمی است و نیازمند هماهنگی کامل بین اعضای تیم است. اعضای تیم باید به طور مرتب با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و حرکات خود را هماهنگ کنند. همچنین، باید از تکنیکهای ارتباطی موثر برای اطلاع رسانی به بیمار در مورد مراحل جابجایی استفاده شود تا بیمار احساس امنیت و آرامش بیشتری داشته باشد. به این ترتیب، با رعایت تکنیکهای حرفهای و ارزشمند جابجایی، میتوان از بروز مشکلات و آسیبهای جانبی جلوگیری کرده و به بهبود کیفیت زندگی بیماران بستری کمک کرد.
